ظرفیت تولید بنزین پالایشگاههای کشور حدود ۱۱۰ میلیون لیتر در روز است. در ماههای پرمصرف، کسری ۲۰ میلیون لیتری یا با واردات ارزبر جبران میشود یا با افزودن میعانات و اکتانافزاهایی که کیفیت سوخت را پایین میآورد.
سه راه پیش رو
گزینه نخست افزایش قیمت است که بیشترین اثر را بر مصرف و بیشترین حساسیت اجتماعی را دارد. گزینه دوم کاهش سهمیه کارتهای سوخت و حذف کارتهای جایگاه است که اجرای آن آسانتر اما اثرش محدودتر است. گزینه سوم ادامه واردات است که فشار مستقیم بر منابع ارزی و بودجه ۱۴۰۵ وارد میکند.
یارانه پنهان بنزین هر سال از کل بودجه عمرانی کشور بزرگتر است؛ مسئله فقط قیمت نیست، تخصیص منابع است.
به نظر میرسد دولت در کوتاهمدت ترکیبی از گزینه دوم و سوم را انتخاب کند و تصمیم درباره قیمت را به پس از زمستان موکول کند؛ انتخابی که ناترازی را حل نمیکند و فقط زمان میخرد.
